سخت!
آدم میماند که بهفرد فکر کند یا بهسیستم. بههرکدام، مجرد که فکر کنی ، میتواند مهمتر از دیگری جلوه کند.
« آيا هنوز قادرم از زندگي سواري بگيرم؟ | صفحهی اصلی | حقیر »
مطالب مرتبط
* انواع زندگی
* آگهی کار
* آقا شیره کجایی که شوم من چاکرت؟
* ماجراهای من با من
* بیچارگی
* حقيقت كذب محض است.
* از ما حركت ... از تو هم خواهش ميكنم بركت..
* بالغ - بالغ ؟ بالغ - كودك؟ يا والد - كودك؟
* اگر مرد بودم، باز هم بغض می کردم؟
* آقاي مندليف، شما خوبين؟
* Neurobion
* dumb & dumber
* زنان صنعتي
* اين روزها روز من نيست.
* من هستم
* روزهای من ... من یک زن بی رویا
* بسيار مهم ! اول براي خودم
* درخواست كمك
* كاررررررررررررررررررررر
* روزهاي چهل و هشت ساعته
نظرها
از کرامات شیخ ما این است...مشت را باز کرد و گفت این وجب است
Posted by: .. | December 20, 2009 4:23 AM
سيستم بدون ما وجود نداشت. البته در ايران كسي كه بتونه واقعا سيستمي فكر و عمل كنه به ندرت پيدا ميشه.
Posted by: يلدا | December 19, 2009 5:28 PM
به نظرم فرد سيستم رو مي سازه و سيستم فرد و. اين جهانيه كه ما ساختيم و اين جهانيه كه ما رو ساخته.
به نظرم خيلي بر هم منطبقن.
Posted by: تيوا | December 19, 2009 2:46 PM