من به سودوکو معتادم ولی هنوز گودر نتونسته منو اغفال کنه...

وواقعا یک هایکوی واقعی بود.

خانم! خواندن و نوشتن كه هيچ! شما، ما را هم به‌كل از ياد برده‌ايد؛ من فقط دستم نرسد به كسی كه باعث و بانی اين فراموش كردن بوده! اما گمان می‌كنم همين كامنت، دست كم نشان می‌دهد كه ما شما را فراموش نكرده‌ايم؛ بعله! ما اساسا ً يك هم‌چو آدم وفادار و خوش‌حافظه‌ای هستيم؛ حالا كو تا آن باعث و بانی نابه‌كار، به گردمان برسد! / ع
فروغ:
تقصیر آن اسکناس بیستی است به گمانم!

salam foroogh jan
man matalebet dar rabete ba hend ra dar bloget khandam (az searche google peydash kardam)
agar etelaate bishtar bekhaham ,masalan inke safare hende man janbeye turisti nadashte bashe ya nakham ba tur beram)aya mitooni komakam koni ?addresse e_mailam ra ham barat neveshtam,montazeretam
motshaker
فروغ:
متاسفانه اطلاعات بيشتري ندارم .

سلام
چند سال است كه وبلاگت رو گاهي ميخونم. قبا بيشتر. اين روزها كمتر.
در خصوص پست قبليت خواست بگم.
خواستم بگم كه اين هم يك رجوع به گذشته است.
مطمئن باش كه داري باز خودت رو گول ميزني.
اما به نظر من باز هم اين كار رو بكني بهتر از انجام ندادنش هست.
تماس بگير و تجديد خاطره كن. اين دفعه به اون شخص علاقه مند نميشي.
اما احتمال داره ازش متنفر بشي.
هركاري ميكني اما خودت رو گول نزن.
در ضمن اون سادگيها بد هم نيست.
فكر ميكني آدم الان كههستي و ميگي بيشتر دوستش داري به اندازه همون آدم از غزلخواني با معشوقش ميتونه لذت ببره؟
برو تو آينه ته چشمهاي خودت رو نگاه كن. ببين از زلالي اون روزها چقدر باقي مونده؟ هر چيزي هزينه اي داره خانوم
هزينه اين آدم شدن هم از دست دادن خيلي از قشنگيهاست كه دلت يه روزي براشون خيلي تنگ ميشه.
زياده عرضي نيست.
راستي چرا اون همه ازت خواستم يه تئاتر باهم بريم نيومدي؟
بگذريم. خدانگهدار

ترك هر دو موجب خسران است

سوداکو چیه ؟ و گودر؟ این چیزهایی که احتمالا عوامل انقلاب مخملی اند چند دفعه توی وبلاگت دیده شدند. من همیشه می خواستم سوال کنم جریان اینا واقعا چیه؟ همیشه در می رفتند از دستم. تا اینکه حالا هر دوتا باهمند. جدا اگر هم شده کوتاه بگو جریان چیه. احساس حماقت عجیبی می کنم. یک گودرخوانی هم بود یه زمانی .تصور من یک جمع از هندوهاست که شمع روشن کردند و ورد می خونند یا یه چیزی تو همین مایه ها.

سلام و اگر هم حالشو نداری باشه برای بعد
فروغ: :))))))))))))

جوابش خيلي طولانيه آخه !

فروغ جان! نمی دانی از خواندن وبلاگت چقدر خوشحال شدم. امشب برای اولین بار آنرا باز کردم و همه پُست های خانه ات را بی کم و کاست خواندم. حتی این یکی مانده به آخری را دوبار!... این روزها بدجوری درد بزرگ شدن و قوی شدن و مستقل شدن را احساس می کنم و خواندن نوشته های تو کمک کرد که در راهم ثابت قدم شوم.
تو فیس بوک می گردم دنبالت ;)

اول كه درمورد پست قبليت هركاري دلت الان ميگه انجام بده .چرااينكاررو نكني چه اشكالي وجود داره چرا خودمون رو هميشه محدود مي كنيم .يعني چه كه درگذشته بمان.قربونت ببين دل خودت چي ميگه .بعدش ببخشيد گودرچيه توهي گودرگودرميكني