فروغ عزيزسال نو مبارك

salam omidvaram sale khobi dashte bashi.
dar morede in neveshtat mikham begam ke adam nabayad inghadr az in moghiata narahat beshe shayad on dandon pezeshke ham ye moshkeli barash pish biad ke aslan ba hich poli natone jobran kone shayadam asan barash hich moshkeli pish nayad . be har hal movafagh bashi

سلام
بعضي‌ها مي‌گن زياد گذشته از زندگي براي اينكه فكري تازه براش بكنيم

با این اوصافی که گفتی، انگار مدیریت شغل مناسبی برات نیست! نابود می شی اگه بخوای اینطوری ادامه بدی.

ای فروغ خانوم که تو خیلی بازم بیش‌ترم ناز داری، الهی که سال تو برای خودت خیلی بازم قشنگ بتونه که باشه.

manam in soalo az khoda daram,age javabeto gerefti be manam begoo!!!!!!!!1

فروغ عزیز نوروزت مبارک و امیدوارم سال خوبی داشته باشی با پادافره های نیک فراوان
:D

اوّل اینکه سال نو مبارک!

بعد هم فکرمى‌کنم احساست را درک‌کنم. گاهی آدم حس‌مى‌کند از در و دیوار بد‌بیارى مى‌بارد. اما تا جایی که من مى‌دانم این وضعیت بیشتر ذهنی و ناشی از فشارهای طولانی‌مدت (کاری، شخصی و غیره) است که گاهی حتی ایجاد افسردگی مى‌کند و آدم به نوعی روی ِ موضوعها و نکته‌های منفی تمزکز پیدامى‌کند.

صحبت از کلاس آئروبیک‌مى‌کردی. ورزش براى خلاص شدن از این جور فکرها از بهترین روشهاست، به خصوص ورزشهای ِ گروهی.

شادباشی.

daghidgan ma hamin alan dariiim darbareh hamin mooozooo harf mizanim vy ke khoda nemibineh ke adamha rast rast rah mirand haghe adam ra mikhorand o eeine khyaleshooon nist .

سال نو شما مبارک باشه.امیدوارم که امسال سال خوبتری باشه براتون.سختی البته همیشه است ولی امیدوارم امسال مشکلات برای شما و برای همه کمتر باشه و روزگار هممون بهتر باشه.سال خوبی داشته باشین

fooroogh jaan

saale no hesaabi mobaarak

omidvaaram darde saraat dar saale jadid kamtar beshe

آه من هم پشت سرته دل من رو شکستی

doste aziz aya mitavanid adrese mahale enerji darmani ra bedsahid bimaram moshkele ziadi darad.

فروغ عزیز سلام

من همیشه خواننده نوشته هات هستم. شاید بدونی شاید هم نه.

امروز که این خستگی اخیرت رو باز در قالب یک نوشته دیگه دیدم ، خواستم بهت یادآوری کنم که خیلی از شرایطی که برای ما اتفاق می اوفته حاصل میزان انرژی درونی ما و نوع برخوردمون با مسائل هست

برای اینکه کلیشه ای صحبت نکنم ،فقط به اونچه از تو در این چند سال خوندم اکتفا میکنم. سال های اول که کمی غمگین بودی ، مدتی حسابی سرسپرده و دل گرم و شاد و پر از امید بودی و عشق دلت رو گرم کرده بود .و بعد از اتمام اون ماجرا دوران سرازیری روحیت شروع شد.

من رو ببخش اگر اشتباه تصور می کنم. من تنها این محور روحیت ات رو مورد توجه قرار دادم. و دوست دارم بهت بگم به عنوان یک خواننده که ازت کوچک تر هم هستم و از تجربیاتت استفاده می کنم ، برای سال جدیدت ازت می خوام یک برنامه بریزی ، برنامه ای که در اون فقط به فکر آزاد کردن انرژی های منفی باشی و پیدا کردن نقطه هایی که بشه شادی و لذت بیشتر از لحظات رو گنجوند

در آخر ، آسون بگیر و آسون بگذر

سال خوبی برات آرزو می کنم و حسابی در کارهات موفق باشی

دورانی که بدبیاری ها پشت سر همه ، به اعتقاد من بایست تنها سپری بشه و نه مبارزه ،
چون بعد از اون ، خیلی اتفاق های مثبت بیشتری می افته

ایام به کام
نهال

من هم با تو موافقم در ارزش اخلاقی ای که طرح کردی اما برای توجیهش روایت دیگری دارم.
یکی از علت ماندگاری بشر همکاری بین ما ها بوده قبل از اینکه هر نوع فرهنگ معنوی ساخته بشه یک نوع حس همدردی در ما بوده و هست منظورم قسمت بیولوژیکه و خوب زن ها به دلایل زیادی در این مورد قوی ترند. دوم یکی از بدوی ترین اصول اخلاقی همین بوده که چیزی که بر خود نمی پسندی بر دیگری هم نپسند و اتفاقا فصل مشترک همه ادیان همین است.
سوم بعضی از ما که در طیف بزرگ مذهبی قرار می گیریم به معنی خیلی کلی اعتقاد به معنویات ماورایی،احساس می کنیم که اصول اخلاقی باید جنبه مقدس داشته باشند وگرنه تعهد چندانی ایجاد نمی کنند سوم می خوام بگم این اصول اگه عاقلانه و فلکسیبل و دربردارنده پیچیدگی نباشه یه وقت این می شه که علت بیماری رو هم در لعنت افراد یا خداوند پیدا می کنه، بعد می گه اون لعنت شده ها که براشون انسان ها فقط وسیله خوشگذرونی اند چه بیمار باشه چه دوست دختر اصول من رو نقض می کنن. خلاصه با این نوع احتیاط های واجب با تو موافقم..

عزيزم,اين خود تو هستي كه به خودت سخت مي گيري .ملايم تر باش واز خودت شروع كن.شاد باشي

پس تو هم به آه اعتقاد داري همون چيزي كه من در پست آخرم نوشتم ...

فروغ جان، دلم می خواست می تونستیم یه ذره با هم گپ بزنیم...
ایران هم که بودم راستش خیلی دوست داشتم بیشتر با هم نزدیک باشیم، اما خوب مراقب بودم که حریم خصوصی ات رو رعایت کنم. چون احساس می کردم وقتی در دنیای واقعی می بینمت دوست نداری در مورد یادداشت هات حرف زده بشه و انگار فروغی که وبلاگ می نویسه یکی دیگه است، هیچوقت سر حرف رو نخواستیم یا نتونستم باز کنم...

از یه طرف با حرفت موافقم که آه آدم ها می گیره، اما از طرف دیگه داریم توی دنیایی زندگی می کنیم که خواه ناخواه روی زندگی همدیگه تاثیر می گذاریم... چرا به این فکر نمی کنی که با رفتن اون خانوم یه نفر دیگه بجاش اومده که لیاقتش برای اون کار بیشتر بوده. اگر هم تو اون خانوم رو نگه می داشتی، هم در حق کارخونه کار بدی انجام داده بودی، هم در حق کسی که بعدتر قرار بود بیاد....
البته اینو فقط برای مثال گفتم، ممکنه اصلا اینجوری نباشه و حکمت دیگه ای در کار باشه که ما نمی دونیم.

تو رو خدا انقدر بار زندگی بقیه رو به دوش نکش، نگذار زیر بار مشکلاتی که آدم ها خودشون باید براش راه حل پیدا کنن خورد بشی... اون خانوم به طور مثال باید یاد بگیره که بهتر کار کنه و یا کاری رو انجام بده که مهارتش رو داره.

من نمی دونم تو چقدر تو زندگیت اشتباه کردی؛ می دونم اما که همه مون سراپا اشتباهیم... خودت رو ببخش، حتی اگر می دونی که اشتباه کردی، باور کن که ما هیچکدوم اونقدر پرفکت نیستیم که خالی از اشتباه باشیم و برای اشتباه های دانسته و ندانسته خودت رو ببخش. تا وقتی خودت رو نبخشی، آه اونهایی که حق دارن آه بکشن که هیچ، آه اونهایی که از روی حسودی حسرت می خورن هم می گیردت...

ببخشید فروغ جان طولانی شد، می دونم که خودت خیلی بهتر از من همه ی این حرف ها رو بلدی، اما خودم هم نیاز به یادآوری شون داشتم... برای من هم بخشیدن بقیه خیلی راحت تر از بخشیدن خودمه...

midoonesti kheili shirin minevisi?

حق با شماست ولی فکر نمی کنم کارما رو بشه به همین سادگی حدس زد و همه اتفاقات بد و خوب زندگی رو مستقیما مرتبط کرد با اعمال شخصی خودمون.ولی هر اتففاقی از جزئی ترین تا مهم نرین رفلکس مسقیم شیوه تفکر و اعمال ماست